“ปืนชำรุด” ใช้การไม่ได้ผิดกฎหมายหรือไม่?

คำพิพากษาฎีกาที่ 1903/2520 ปืนที่ชำรุด แม้เป็นปืนที่ไม่อาจใช้ยิงทำอันตรายแก่ชีวิตและวัตถุได้ ก็เป็นอาวุธปืนตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนและ เป็นอาวุธโดยสภาพ เมื่อจำเลย พาไปในเมืองและทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร เป็นความผิด ตามมาตรา 371

ในกรณีจำเลยถูกจับอาวุธ มักจะมีคำถามเสมอๆว่า ” ถ้ามีการวิ่งเต้นขอให้ตำรวจ เขียนสำนวนให้อ่อน ว่า อาวุธปืนของกลาง เป็นปืนที่ชำรุด ยิงไม่ได้ สิ้นสภาพของปืนแล้ว” จะเป็นเหตุให้ศาลยกฟ้อง หรือ บรรเทาโทษได้มากน้อยเพียงใดหรือไม่

เพื่อเป็นอุทาหรณ์เตือนใจ ว่า ถ้าตำรวจยอมช่วยเขียนสำนวนให้อ่อนว่า ปืนชำรุด ยิงไม่ได้ ศาลจะยกฟ้องหรือไม่ ลองดูคำพิพากษานะครับ แต่จะเฉลยเลยว่า ไม่ยกฟ้องแน่นอนครับ จำเลยต้องรับผิดเต็มๆ ส่วนจะรอลงอาญาหรือ ก็เป็นดุลพินิจของศาล

คดีแรก ขึ้นสู่ที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกา

1.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1903/2520
วินิจฉัยว่า
พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ.2490 มาตรา 4(1) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่ 3 พ.ศ.2501 มาตรา 3 บัญญัติว่า “อาวุธปืนหมายความรวมตลอดถึงอาวุธทุกชนิดซึ่งใช้ส่งเครื่องกระสุนปืนโดยวิธีระเบิดหรือกำลังดันของแก๊สหรืออัดลม หรือเครื่องกลไกอย่างใดซึ่งต้องอาศัยอำนาจของพลังงานและส่วนหนึ่งส่วนใดของอาวุธปืนนั้นๆ ซึ่งรัฐมนตรีเห็นว่าสำคัญและได้ระบุไว้ในกฎกระทรวง” มิได้บัญญัติว่าอาวุธปืนจะต้องใช้ยิงได้จึงจะเป็นอาวุธปืนและแม้ส่วนหนึ่งส่วนใดที่รัฐมนตรีเห็นว่าสำคัญและได้ระบุไว้ในกฎกระทรวงก็ถือว่าเป็นอาวุธปืนด้วย ดังนั้น การที่จำเลยมีปืนพกสั้นออโตเมติก ชนิดประกอบขึ้นเองขนาด .22 ไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ แม้ปืนดังกล่าวไม่อาจใช้ยิงทำอันตรายแก่ชีวิตและวัตถุได้จำเลยก็มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ.2490มาตรา 7 และปืนดังกล่าวเป็นอาวุธโดยสภาพ เมื่อจำเลยพาไปในเมืองและทางสาธารณะ โดยไม่มีเหตุอันสมควร จึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ด้วย (วินิจฉัยโดยมติที่ประชุมใหญ่ครั้งที่ 4/2520)

คดีที่ 2
คำพิพากษาฎีกาที่ 5986/2545 เมื่อจำเลยรับสารภาพตามฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนไม่มีเครื่องหมายทะเบียนของเจ้าพนักงานประทับไว้ในครอบครอง ก็เป็นความผิดฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้ว ไม่จำต้องฟังข้อเท็จจริงให้ได้ว่าอาวุธปืนนั้นจะใช้ยิงได้หรือไม่อีกต่อไป

คดีที่ 3
คำพิพากษาฎีกาที่ 1729/2536 ปินของกลางมีสภาพเก่า ลำกล้องขึ้นสนิมไม่สามารถใช้ยิงได้ และบางกระบอกไม่มีด้ามก็ตาม ก็ถือว่า “เป็นอาวุธปืน” ตามความหมายของ พระราชบัญญัติอาวุํปืนฯ พศ.2490 มาตรา 4 (1)

สรุปว่า แม้จะเขียนสำนวนให้อ่อน เป็นปืนชำรุดใช้การไม่ได้ ก็ยังเป็นความผิดนะครับ


ที่มา : ปรึกษาปัญหากฎหมายฟรี

error: